Cywil... no kurwa, cywil i to ze srebrną pseudogwiazdką... ja pierdolę Pomyślała i nie skomentowała słów i nastawienia Chapman dla świętego spokoju; a korciło. Przynajmniej z resztą byli zgodni i mogli zabrać się za robotę od której zależało ich przetrwanie. Dobrze to już było w Breckenridge i teraz nikt fajnych rzeczy im pod noski nie podstawi...
Stajnie to nie dom, to i Vi wzięła do ręki karabin i dopiero wtedy skierowała się w kierunku wspomnianego miejsca, rozglądając się uważnie na boki i nasłuchując podejrzanych odgłosów. Prędzej ludzkich zapewne... Sceptycyzm rzeczą świętą, choć póki co szło im i tak w ostatecznym rozrachunku nieźle.
- Hmm? - mruknęła szturchnięta przez Maxa, jeszcze przed jego słowami. Ciężko było to skomentować, zwłaszcza po jej ostatniej nocy i jak na złość do łepka przypomniały jej się słówka odnośnie tego, na kim z ich grupy zawieszała w ten czy inny sposób oczka... - Tylko wina, przekąsek, gumek i tabletki na wypadek fatalnej wpadki brak... - odparła i przelotnie spojrzała na Maxa, w łobuzerski sposób, a co jeszcze krążyło po jej łepku to szanowna Tate pozostawi dla siebie; aby nie gorszyć nieletnich.
Zaraz jednak wróciła do rzeczywistości i skupiła się na zadanku, czyli przetrzepania stajni. Wchodząc do głównej części (ze sporą bramą?) robiła to od jednego boku i dała znak ręką Maxowi, aby zachodził od prawej. Dalej kwestią było to co zastaną w środku... zaczynając od przeszukania miejsca pod kątem tego co żywe lub pełzające, będzie pusto? Przynajmniej Vi zamierzała pozaglądać w każdy kąt aby nie mieć zaraz na głowie jakiegoś ninjy lub innego fiuta agresora. Poza tym pozostawało wypatrywać fanty... narzędzia (w tym te nadające się na broń np. siekiera), może jakieś odzienie ochronne, żarełko... wiadomo, na pewno nie puszki i batony w takim miejscu, ale woda i ziarno (zawsze to to zmielenia na potem...)? Potencjalnie może apteczka w której byłaby woda utleniona, bandaż i inne tego kalibru pierdoły...

@Erwin Hausser @Max Bennett @Mistrz Gry Maggie

Hausser nie śpieszył się z wejściem do biura, ujmując to poetycko, na pełnej kurwie z ogniem i mieczem. Wpierw planował ukradkiem pozaglądać do środka przez okna aby móc zorientować się, z czym będzie mieć do czynienia po wkroczeniu tam. W tym procesie jego dłoń spoczywała cały czas na chwycie pistoletu. Tym łatwiej byłoby odgryźć się w sytuacji przytulenia do ściany, na krótkim dystansie. Pomimo lekkiego rozluźnienia po drobnym sukcesie nadal traktował to miejsce jako potencjalnie niebezpieczne i nie chodziło tu wyłącznie o trupy.
Po tym zabiegu i jeśli mógłby stwierdzić, że żywego ducha brak, podmieniłby pistolet na nóż i wszedł do środka. Biuro jak to biuro, tandetne i kolosalne nie było, tak więc zamierzał wpierw je eksplorować pod kątem ewentualnych lokatorów. Wolał użerać się wpierw z trupami, a dopiero później móc oddać się szabrowaniu. Wszystko w potencjalnie jak największej dyskrecji, od ostrożnych kroków poczynając, na staraniu się nie poprzewracania potencjalnych klamotów kończąc.



@Max Bennett @Mistrz Gry Maggie @Violet Tate

Spojrzał na karabin, który Violet pochwyciła jako swoją główną broń. Sam przerzucił siekierę z ręki do ręki i pokręcił nieznacznie głową. Kto go znał, ten wiedział, jakie ma podejście do broni palnej. Może i skuteczna, dobra na większe dystanse, pod warunkiem że umie się wycelować, ale dalej głośna. Jak wiadomo, hałas w tych czasach był kolejnym z wrogów, który przyciągał nie tylko trupy, ale co gorsza, też żywych.
Na słowa dziewczyny odpowiedział już tylko przelotnym uśmiechem, bo nic do tego żartu nie trzeba było dodawać. Nie miał głowy do pakowania się w koleje romanse, gdy niedawno Sophie została stratowana przez konie, a Joe ciągle leży nieprzytomna, ale przynajmniej żywa. Miał nadzieję, że taką ją zastanie po powrocie.
Zdał się na nieme rozkazy Tate po raz kolejny tego dnia. Nie było co ukrywać, mimo wszystko dziewczyna miała większe doświadczenie w akcjach bojowych przez rodzinkę, w której się wychowywała. Z siekierą gotową do akcji, zajrzał do budynku, przesuwając się wzdłuż równoległej ściany do Vi.

@Mistrz Gry Maggie @Violet Tate @Erwin Hausser

Stajnia była dość brudna i panował tam bałagan. Kurz, brud i śmieci zalegały w kątach, a gnijąca słoma mieszała się z górami starych worków po paszy. Pajęczyny oplatały belki podtrzymujące sufit, a deski pod ich butami lekko się uginały i trzeszczały.

Zapach koni i ogólnie stajni był jednak w jakimś sensie przyjemny. Był znajomy, mógł kojarzyć się z Breckenridge, lecz teraz był przesiąknięty czymś znacznie bardziej ohydnym. Smród rozkładu. Ciała — i to nie tylko końskie — znajdowały się w niektórych boksach. Ludzkie szczątki, częściowo przysypane starym sianem, gnijące w ciemniejszych kątach, wyglądały, jakby miały się obudzić, jednak jeszcze niczego nie słyszeli. Może były już zneutralizowane, kto wie.
Muchy głośno brzęczały, zbierając się nad jakimś martwym koniem w kolejnym boksie.

Większość boksów była otwarta, jakby ktoś na szybko próbował wypuścić konie, zanim będzie już za późno. Ciała kilku zwierząt leżały nieruchomo, bo oczywiście konie w popłochu wróciły do znajomej stajni — jedno przy wejściu, inne dalej, bliżej środkowej części stajni, inne w boksach.

Jeden boks w stajni był jednak zamknięty — ten na końcu. Wyglądało na to, że jego zamek się zaciął, tworząc pułapkę dla znajdującego się tam konia. Prawdopodobnie, tak jak inne, wrócił tutaj, jednak nie mógł wyjść z boksu przez to, że metalowy kawałek przy bramie opadł na zawleczkę, zamykając boks.

Była to żywa, biała klacz. Ciężarna. O dziwo, nie wyglądała na wyniszczoną do granic możliwości. Była chuda, to oczywiste, jednak nie wyglądała tak, jakby miała zaraz paść.

W kącie boksu, na niewielkiej stercie starych trocin, leżało rozsypane ziarno. Wyglądało na to, że ktoś kiedyś przechowywał worki z paszą na górnym poziomie stajni — może na niewielkim stryszku lub poddaszu — ale z czasem myszy przegryzły worki, a część zawartości przez szpary i dziury w podłodze zsypała się dokładnie tutaj, do jedynego zamkniętego boksu. Wystarczyło, by zwierzę nie zdechło z głodu. Do tego kilka nacieków wody z przeciekającego dachu prawdopodobnie umożliwiło jej przetrwanie. Vi będzie pewnie musiała sprawdzić wyższe kondygnacje, jeśli zechce znaleźć tego więcej.

W tym czasie Erwin i Rosa zerknęli na to, co czeka na nich w biurze. Drzwi zaskrzypiały przy otwieraniu, a wnętrze przywitało ich dwójkę śmierdzącym, zatęchłym powietrzem, w którym dało się wyczuć wilgoć i papierosy. W jednym kącie było dość sporo mysich bobków, a niedaleko były same lokatorki — niestety, już martwe.

W środku znajdowało się biurko — zniszczone, z nogą podpartą cegłą. Blat był porysowany i brudny, ewidentnie dosyć stary. Na nim walały się puste kubki po kawie, zakurzone papiery, notatki o dostawach paszy i rejestry, których nikt nie przeglądał od miesięcy. W szufladach zaś były stare spinacze, wyschnięte długopisy, jakaś taśma klejąca, puste pudełka po lekach dla zwierząt. Nic użytecznego.

Na jednej ze ścian wisiał krzywo zawieszony, stary zegar, który już dawno przestał działać i zatrzymał się na ósmej czterdzieści. Obok niego — tablica korkowa, na której wisiały pojedyncze pinezki i wyblakłe ogłoszenia o szczepieniach, harmonogramy pracy oraz notka z napisem „Nie zapomnij nakarmić koni!”.

W kącie pomieszczenia stał metalowy regał, na którym były teczki, opakowania po paszach mineralnych, kilka pustych skrzynek i rozpruty karton z papierem toaletowym przesiąknięty wilgocią. Podłoga trzeszczała przy każdym kroku, a gdzieś w rogu ktoś zostawił plastikowy stołek i brudny koc — może ktoś próbował tu spać, ale z pewnością było to już trochę temu.
Stwierdziła, kwitując ten przykry widok.

@Violet Tate @Erwin Hausser @Max Bennett

Zapach zgniłego mięsa dotarł do jego nozdrzy, jeszcze zanim zdążyli wejść do stajni. Naciągnął koszulkę na nos, mimo że wiedział, że zaraz wróci na swoje pierwotne miejsce. Powinien znaleźć jakąś chustę, na takie właśnie przypadki. Mogła też służyć na szybki, prowizoryczny opatrunek.
Widok wnętrza nie był ani przyjemny, ani obiecujący. Wszędzie pozostawione zwłoki koni i ludzi. Na widok tych drugich mocniej zacisnął palce na ostrzu siekiery. Jak długo tu były? Czy jeszcze się ruszały, czy były martwe na amen? W przypadku zwierząt można było czuć się bezpiecznie, ale ludzie wywoływali zbyt wiele pytań. Chociaż i tak nie potrafił określić upływu czasu po rozkładających się zwłokach.
Przechodząc powoli pomiędzy boksami, dostrzegli na końcu żywe stworzenie. Zaskoczyło go to. Spojrzał na Violet, po czym podeszli do konia. Może i po ostatnim upadku nazywał je przeklętymi szkapami, jednak widok zwierzęcia w tak opłakanym stanie i sytuacji, wywoływał u niego współczucie. Uwięzione na pewną śmierć, w momencie, w którym skończy się pożywienie, albo dostęp do wody, przypominało wyjątkowo ich obecny stan. Pasza, która zsypywała się z poddasza, spowodowała, że zaczął się rozglądać za wejściem na górę.
- Ja to sprawdzę, ty zostań przy koniu. - Powiedział szeptem do Vi.

@Mistrz Gry Maggie @Violet Tate

Raz na wozie, raz pod wozem. Erwin powstrzymał się od skomentowania na głos stanu biura, w którym nie było niczego nadającego się na przetransportowanie do instytutu. Jedyne co mogło stanowić pocieszenie, to brak potrzeby użerania się z nieumarłymi.
- Oby. Szkoda by dobra passa wyczerpała się na końcówce wyprawy - pozwolił sobie na drobne podsumowanie i klepnął Rosę lekko w ramię. Nic tu po nich.
Równie dobrze mogli sprawdzić jak szło Maxowi i Violet, tak więc Hausser skierował swe kroki w kierunku stajni. Zaraz przy wejściu zdążył rzucić jeszcze słowem „swoi”, tak aby ci nie uznali źródła hałasu jaki potencjalnych trupów. Wojskowy wolał uniknąć ewentualnego przyjacielskiego ognia lub ewentualnych ostrych przedmiotów mogących polecieć w ich stronę.
Klacz, ciężarna klacz zamknięta w boksie, gdzie wokół walały się zwłoki. To ci dopiero groteskowy widok. Zwierzę miało więcej szczęścia niż niejeden człowiek, gdy tylko wojskowy dostrzegł docierające do kobyłki strumyczki wody oraz nieco ziarna z wyższego piętra. Na swój sposób przypominało to stan ich grupy, wciśniętej między strefę pożaru i miasto z niepewnymi mieszkańcami, głodową ilością zasobów...
- Konina lub zwierzę użytkowe, skonsultowałbym to zresztą po powrocie. Przetrwała tyle, dzień więcej nie zrobi różnicy - podzielił się swoim drobnym spostrzeżeniem co do klaczy. Mieli konie, mają weterynarza, równie dobrze mogli uzupełnić „flotę” o jedną sztukę oraz źrebaka, o ile ten nie padłby zaraz po narodzinach. Czy mieli na to zasoby, to już inna sprawa, nie mu to teraz rozstrzygać. - Resztę wypadałoby zabezpieczyć - dodał i miał na myśli paszę, więc tutaj Max mógł liczyć na pomocną dłoń. Osłanianie pleców albo przerzut ewentualnych dóbr z piętra na parter i dalej na pickupa – zależnie od tego jak będzie wyglądała sytuacja.

@Mistrz Gry Maggie @Max Bennett

Wyglądało na to, że wejście na górę będzie się wiązało z małą wspinaczką. Chyba że Max będzie miał wystarczająco dużo szczęścia, by znaleźć drabinę, która dawniej służyła tutaj do wychodzenia na wyższe kondygnacje. Pewnie leży gdzieś w sianie, jednak jeśli Max nie chciał jej szukać, mógł po prostu rozpocząć wspinaczkę, zaczynając od wskoczenia na jeden z boksów dla koni i wspiąć się. Jego decyzja.

W tym czasie zaś Rosa i Erwin zawijali się z biura, gdzie nie było niczego ciekawego. Rosa uśmiechnęła się delikatnie, gdy ten klepnął ją w ramię. Nie przeszkadzało jej to, a wręcz przeciwnie. Kiwnęła głową i ruszyła za nim.
Spytała, kręcąc lekko nosem. Smród był nie do zniesienia, więc wolała się tutaj długo nie naradzać i po prostu zadecydować. Wcześniej pomogła w oprawianiu jelenia wraz z Jeffem, więc mniej więcej wiedziała, gdzie ciąć... Tylko czy mieli wystarczająco czasu, narzędzi i coś, do czego można by włożyć to mięso? Wtedy przynieśli martwe zwierzę i jego sadło od razu poszło do gulaszu. Rosa westchnęła.
Odparła, przestając z nogi na nogę. Spojrzała na Erwina.
Zaproponowała. W sumie to mieli sporo koni, a taka dodatkowa klacz... Czy rzeczywiście by im się przydała? Co jeśli stała tutaj zbyt długo, sama, i cierpi na jakieś choroby? Pasowałoby sprowadzić tutaj Jen.
Dodała na koniec. Kucnęła przy koniu, by rzucić okiem na jej okazały brzuch. Gówno wiedziała o ciąży konia, więc wolała się nie wypowiadać, jednak chcąc-nie-chcąc, widziała jakieś połączenia ze sobą. Przecież niedawno to ona była jak ta klacz...

@Max Bennett @Erwin Hausser a w wolnej chwili @Violet Tate

Chłopakowi nie za bardzo się chciało się wspinać po barierkach na poddasze, więc w pierwszej kolejności przystąpił do sprawdzania najbliższej okolicy. Drabiny spodziewał się opartej o którąś ze ścian, lecz gdy jej tam nie znalazł, zaczął przeszukiwać boksy po kolei. Nogą odgarniał siano, gdy w zagrodzie zobaczył truchło człowieka, szturchał je siekierą, upewniając się, że jest już martwe na amen.
- Jak chcecie ją zostawić, to przynajmniej byłoby miło ją wypuścić. - Odpowiedział, słysząc ich rozważania chwilę po wejściu do stajni. Odwrócił się do nich i oparł o barierkę. - Tak z dobroci serca, co ma się męczyć.
Wrócił do przeszukiwania boksów i w momencie, gdyby nie znalazł drabiny, ponownie spojrzał na sufit, w poszukiwaniu dziury do wejścia i dogodnej do niej drogi.
- Pasza się przyda, fajnie by było ogarnąć jakieś beczki z wodą, dla naszych koni, żeby nie pozdychały. No i ogólnie wodę. Nasza obecna miejscówka jest spoko, ale nie przy takiej ilości zwierzyny, więc trzeba szybko szukać czegoś blisko wody.

@Erwin Hausser @Violet Tate
@Mistrz Gry Maggie

- Z dobroci serca to zwierz raczej niespecjalnie w tym stanie przed zagrożeniem, głównie ze strony trupów, ucieknie. Lepiej niech już będzie w boxie i poczeka na naszą drugą wizytę, ale zostawić mu coś do szamki zawsze można. Zawartość worów i tak zapowiada się obiecująco... - wtrąciła swoje trzy grosze, gdy ich byt tutaj zmierzał ku końcowi i zostało jedynie zabrać tyle dobroci ile tylko mogli na wozy poupychać.
- Dobra, to blondwłosy waść będziesz asekurował, co byś sobie rany zbędnie nie otworzył. A my grzecznie to pościągamy na dół i wtedy zaczniemy nosić to do auta... - dodała i sama zaczęła rozglądać się za drabiną, co by zrobić to cywilizowanie, a kto jak kto ale ona i Max to byli z tych lepiej wyrobionych fizycznie, więc Erwin i Rosa niech lepiej robią za support...
... a Chapman może niech zajmie się modłami o pomyślność? Może do tego się przynajmniej nada.

@Erwin Hausser @Mistrz Gry Maggie