Najlepszym sposobem na utrzymanie drugiej strony w niepewności jest kompletny brak pojęcia o tym, co wyprawiało się samemu. Groteska do kwadratu, słowo honoru! Cały ten teatrzyk z postawieniem auta na nogi... ale, hej! Przynajmniej w dobrej wierze! A już na pewno lepszej niż pierwotnie założonemu porwaniu w celu wykorzystania innych jako mięso armatnie we wręcz plemiennych wojenkach w tej okolicy...
Ash przywykła do tego, że ktoś do niej PRAWIE mierzył z broni. Nie bez powodu jej dłoń powędrowała na jej własną, co mogło na swój sposób przypominać mierzenie się wzrokiem w Westernach; taka ostatnia szansa na negocjacjach. Chociaż to może jest powiedziane nad wyraz, bo Blackwood kiwnęła głową do Logana, by ten ciężarówkę przestawił. Tak czy inaczej roboty dla aerosac wykonywać nie chciała; a ciężarówka zalana paliwem to i tak przyjemny ekwiwalent biletu wyjazdowego (tylko forda rangera i części szpeju szkoda...).
- Sprawa jest jeszcze prostsza, teraz już druga osoba ode mnie pakuje się pod cudze lufy i nie uśmiecha mi się żegnać ich w plastikowych workach. Kierunek jazdy mam ten sam co wy do swoich mających problem - tutaj Rayla pozwoliła sobie na wzięcie oddechu. - Dostrzegam tutaj zbieżność interesów i podwojenie siły ognia. Cztery karabiny są lepsze niż dwa - chyba uczciwa oferta; biorąc pod uwagę, że użycie siły na 80% będzie konieczne, bazując na tym co brzęczało w krótkofalówce wcześniej...

@Mistrz Gry Maggie @Claire Williams @Shin Satou

Spytał Logan. Miał zamiar wcisnąć się do ich wozu, żeby pojechać z nimi, jeśli trzeba, bo ewidentnie ich ludzie mieli jakieś kłopoty, a to też da im trochę czasu z tą nową grupą — zawsze coś. Zawsze na plus. Jednak Ashley miała rację, ciężarówka jest o wiele lepsza w tej kwestii. Logan miał zamiar ją przestawić, ale wolał pierw dostać potwierdzenie od Claire...
Zasugerował. Tutaj był pies pogrzebany — Aerosec był raczej w pozytywnych relacjach z innymi grupami przestępczymi w okolicy, więc mogli postawić się po każdej ze stron tego konfliktu, który tam nastąpił. O ile, oczywiście, ktokolwiek tam walczył, był z Colorado Springs... Tego nie mogli jednak wiedzieć. Może to jakaś inna szajka. Albo odwrotnie — ci przed nim byli tymi złymi, którzy chcieli napaść na tamto zoo. Cholera wie. Wszystko to pokomplikowane.
Dodał na koniec. Jedno było jednak wiadome, Ashley i Logan byli wojskowymi, byli dobrą, zgraną drużyną. A jeśli pomogą komukolwiek w trudnej sytuacji, to będzie należała im się jakaś zapłata...

@Claire Williams @Shin Satou @Ashley Blackwood

Claire czekała, aż tamci wykonają swój ruch. Rękami mocno trzymała swój karabinek, który może nie był tak imponujący, jak automat, ale no miała tą przewagę, że obecnie trzymała go w rękach, gotowa do użycia. Jeśli zajdzie taka potrzeba, rzecz jasna. Na szczęście jednak wyglądało na to, że do takiej wymiany 'zdań' nie dojdzie. Przynajmniej chwilowo. Natomiast sytuacja rozwijała się w inny, 'ciekawy' sposób. Wpierw kobieta zasugerowała, że skoro ich interesy, rzekomo, się pokrywały, to równie dobrze mogli połączyć siły przeciwko wspólnemu wrogowi. Zakładając, że takowy wspólny wróg istniał, bo wciąż nie była pewna, kim w ogóle oni byli, do jakiej grupy należeli (o ile w ogóle jakieś), no i jakie były ich prawdziwe motywacje. Albo czy w ogóle mieli jakieś ukryte motywacje. Zakładała, że tak. Takie podejście było bezpieczniejsze. Nie odwracając się od nich, zerknęła kątem oka w kierunku Shin i Eleny, chcąc ujrzeć ich reakcję. Będąc jednak zbyt wielką paranoiczką, ten kontakt wzrokowy długo nie potrwał. Zaraz brązowe ślepia ponownie skierowały się ku dwójce obcy. Przymrużyła oczy, analizując ich propozycję. 'Wolałabym się nie zgadzać... ale szanse są, że i tak tamtędy pojadą. No i lepiej jest mieć ich na oku, niż się martwić, co takiego mogą kombinować', przeszedł jej taki wewnętrzny monolog przez głowę. Westchnęła.
— A co wasz człowiek tam robi? I skąd w ogóle macie pewność, że się tam znajduje — zadała im na szybko pytanie, po czym zaczekała na odpowiedź. To było jednak pytanie rozpoznawcze, ono nie miałoby wpływu na jej decyzję, która, tak czy siak, zapadła. Kiedy więc wyczuła okazję, by kontynuować, to z niej skorzystała.
— Niech będzie. Skoro chcecie tak bardzo współpracować w tej sytuacji, co rzeczywiście może mieć sens, to nie obrazicie się, jeśli pojedziecie pierwsi w tamtym kierunku, a my za wami — 'zasugerowała' Claire. To była jedyna opcja na ten moment, jaka wydawała jej się mieć sens. Kłótnia była marnowaniem czasu. Wymiana ognia między nimi także, pomijając fakt, że skończyłoby się na utracie życia po obu stronach. Prawdopodobnie. Natomiast tutaj, teraz, mogli ruszyć do przodu, a jednocześnie dawałoby im to możliwość szybkiego wycofania się, jeśli coś przestanie jej się podobać. Była pewna jednego - jej propozycja nie podlegała negocjacji. Na pewno nie miała zamiaru zgodzić się na cokolwiek, co równałoby się temu, że miałaby jechać z tą ich ciężarówką za ich autem.

@Shin Satou @Ashley Blackwood @Mistrz Gry Maggie

Shin nie spuszczała wzroku z tego przedziwnego duetu, ciężko powiedzieć czy militarnego lub udającego żołnierzy. Mając za ojca wojskowego i lubując się w grach wojennych, coś tam o tym wiedziała i stopnie potrafiła skojarzyć. Trzy odwrócone literki „V”, sierżant. Dziwne coś z jakimś ptakiem, coś poniżej albo na równi z kapralem. Azjatka za bardzo tego nie kojarzyła, lecz jakaś lampka tam świtała. Niskie insygnia, jeżeli chcieć wzbudzić u innych jakiś większy szacunek lub podbudować własne ego...
Nie ufała im, lecz to tyczyło się praktycznie każdej napotkanej osoby. To nie zmieniało faktu, że próba wybicia siebie nawzajem mogłaby pójść nie po myśli jej oraz intruzów z Instytutu. Zwyczajnie nie mieli ani większej siły ognia ani przewagi pozycyjnej. Tym samym pozostawało zaryzykowanie kooperacji i dlatego, gdy wzrok Claire spoczął przelotnie na niej, kiwnęła lekko głową.
- Jak by nie patrzeć ciężarówka zapewnia większą protekcję - zabrała w końcu głos, aby do sugestii Williams dołączył logiczny argument, który był niepodważalny. - I stanowi całkiem niezłą, mobilną platformę do prowadzenia ognia. Jak by nie patrzeć, więc chętnie zabiorę się z wami. Na pace - dodała, co z jednej strony było ryzykowne, lecz i związywałoby tej dwójce mocniej ręce. W razie chęci wystawienia ich na pożarcie, automatycznie ona lub on nie mogliby za wiele zdziałać, musząc kierować pojazdem. To zostawiłoby tylko jedno do rozpętania wrzawy, o ile wykazałoby się nie lada refleksem – a w tej kategorii Satou miała o sobie wysokie mniemanie.
Gdyby jednak faktycznie grali do jednej bramki, lepsze pole do manewru miałaby właśnie na ciężarówce, przez co jedynym ryzykiem pozostawałoby zostanie zmasakrowaną przez ugrupowanie znajdujące się gdzieś przed nimi...

@Ashley Blackwood @Mistrz Gry Maggie @Claire Williams

Absurd gonił absurd, ale życie w mundurze już Raylę do tego przyzwyczaiło; chujowo ale stabilnie i byle do przodu. Te "negocjacje" specjalnie od tej zasady nie odbiegały i zdawało się, że jakoś to będzie.
- Szukał miejsca do zabunkrowania się i jakiś zapasów na obrzeżach miasta. Nie wiem czy sami zapuszczaliście się bliżejk centrum, ale za specjalnie przyjaznym miejscem to nie jest - odparła, w pierwszej części z lekkim nagięciem faktów, w drugiej aż zanadto prawdziwie. Bandyterka tu, banda zjebów tam, aerosac, te knypki co im podjebały akademię lotniczą... brakuje tylko sekciarzy i kanibali; ale na tych może po prostu jeszcze nie wpadli? - Miał sprawdzić tę okolicę oraz całkiem sporo widać z góry, dronem. Tylko czy wyśledziłam akurat jego, to już inna sprawa. Żywego od martwego odróżnić łatwo, lecz w przypadku dwóch ciepłych pozostaje rzut monetą - dodała i kiwnęła głową w kierunku paki ciężarówki, gdzie znajdowała się skrzynia i o ile by jej uwierzyli, rzeczone ustrojstwo.
- Pasuje - powiedziała i dała znać Loganowi, aby ten pakował się do kabiny i łapał za kierownicę; sama i tak miała jeszcze zamiar skorzystać ze swej elektronicznej zabawki, aby mieć pojęcie w co będą pakować się w bardzo niedalekiej przyszłości. - No to wskakuj, młoda - nieufność z ich strony była oczywista; ale lepszego kompromisu, uwzględniając brak czasu na dalsze pogawędki, to nie wypracują.
Sama nie zamierzała go marnować i po wskoczeniu na pakę, zaraz miała zamiar poderwać drona w niebo i dokonać zwiadu tego, co znajdowało się przed nimi.

@Mistrz Gry Maggie @Claire Williams @Shin Satou

Elena stała obok Shin i popatrzyła na Claire, jakby właśnie zobaczyła ducha. Szczerze, to po prostu nie była przyzwyczajona do takich rozmów, w takim stylu. Zwykle siadała przy stole, dyskutowała, a nie była po jednej czy po drugiej stronie lufy karabinu. Tak czy siak, Claire chciała jej opinii, a Elena, będąc osobą, która dosyć dobrze dopasowuje się do różnych sytuacji, wolała pozostać w ciele nienaznaczonym kulami, więc pokiwała głową. Zawsze bezpieczniej będzie pozostać po tej samej stronie i dalej dyskutować, niż ich antagonizować, prawda?

Claire na szczęście miała więcej dobrych pytań do zadania, na co mężczyzna po drugiej stronie powiedział:
Dodał, lekko podniesionym głosem. Zależało mu na tym, żeby było go dobrze słychać. Następne słowa tylko zapewniły go w przekonaniu, że jakoś to się uda. Jakoś to będzie. Elena ruszyła do wozu, jednak słysząc słowa Shin, lekko się zmartwiła. Nie, żeby coś, nie była matką tej młodej ani nic w tym rodzaju, jednak czuła, że skoro jest już w ich drużynie, to powinna w jakimś sensie ją chronić. Ot, taka krótka myśl, której jednak Doktor Sinclair nie chciała przeobrazić w cokolwiek innego. Poszła z Claire do wozu, jednak zanim siadła, wyjęła karabiny z bagażnika.
Powiedziała, siadając grzecznie na fotelu pasażera.
Powtórzył po Ashley i zajął miejsce kierowcy, a następnie odpalił silnik. Rzucił jeszcze okiem za siebie, by upewnić się, że młoda jest na pace, i ruszył.

Ashley w tym czasie poderwała swojego drona. Mogła bardzo, bardzo wyraźnie zobaczyć wszystko, co było na miejscu akcji. Znaczy... wiadomo, były to głównie ciepłe punkty w różnych miejscach na termowizji. Pomimo dobrej obsługi drona, cała sytuacja jednak nie wyglądała na szczególnie przyjazną. Ekipa z konwoju była porozstawiana przy samochodach, a po chwili wsiedli i zaczęli jechać w innym kierunku, dalej od nich. Mieli farta, bo był to przeciwny kierunek niż ten z któego szła horda trupów. W okolicy widać było sporo trupów, naprawdę sporo. Ashley zobaczyła, że po ostatnim dosyć sporo się zmieniło — horda zaczęła się formować z małych grup oddalonych od siebie o kilkadziesiąt metrów, zwabiona fajerwerkami i strzałami. Praktycznie większość trupów z okolicy szła w tamtym kierunku, więc przejazd tam od ich strony to jak pakowanie się w paszczę potwora. Zdecydowanie niebezpiecznie. Mogła pożegnać Noah i Rose, którzy teraz pewnie byli jednymi z tych ciepłych kropek, zmierzających w stronę... Cóż, prawdopodobnie śmierci. Od ich strony praktycznie nie było żadnego przejazdu w tamtym kierunku z uwagi na trupy. Chyba że mieli zamiar się przebijać, albo jechać totalnie off-road? Wtedy... Być może mogliby wyminąć niektóre trupy nieco lepiej, jadąc polami. Jednak nie było to coś, co uda się ich towarzyszom z tyłu, w ich samochodziku. Albo mogli też zrobić coś innego, może odwrócić stronę, w którą szła horda? Zawsze mogli też próbować objechać tę całą imprezę jeszcze szerszym łukiem i jechać w tamtą stronę, gdzie ma zamiar zmierzać konwój — mogli ich śledzić, jednak to zajmie im sporo czasu. Tak czy siak, strzelanina tam dobiegła końca i cholera wie, co dalej.

@Claire Williams @Shin Satou @Ashley Blackwood

Na wzmiankę o zapuszczaniu się do centrum miasta, Claire pokiwała tylko głową, lecz niczego nie mówiła, gdyż chciał dokładnie wysłuchać tej historii. Nawet jeśli nie była pewna, czy w ogóle miała w sobie jakiekolwiek ziarno prawdy. Wiedziała tylko tyle, że nie ufała tej dwójce. Jeszcze. Zresztą w dzisiejszych czasach, zwłaszcza po ostatnich wydarzeniach, Williams miała 'problem' z ufaniem komukolwiek spoza ich grupy. No może takiej Shin ufała nieco bardziej, bo ona i jej kumpel, Stanislaw, mieli już trochę możliwości, by uciec lub po prostu ich spróbować jakoś wygonić ze szkoły (jakkolwiek by to było możliwe), ale tego nie zrobili. Mało tego, Shin się z nimi wybrała na tą wyprawę. Tak więc no, miała u Claire nieco więcej punktów zaufania. Swoją drogą, gdy młoda się zaproponowała, że wskoczy z Ashley i Loganem na pakę ich ciężarówki, to Claire mimochodem zerknęła na Azjatkę. 'Jesteś tego pewna?' jej spojrzenie zapewne mówiło, ale po ruchach dziewczyny widać było, że zdecydowana. Williams kiwnęła więc tylko głową.
— Tak więc nie marnujmy czasu, w drogę — rzuciła Claire i ruszyła z powrotem do ich auta. Miała już napomnieć Elenie, by dała jej kluczyki do samochodu, kiedy to lekarka sama z siebie zdecydowała się usiąść na miejscu pasażera, wpierw wyciągając karabin z bagażnika. Zwiadowczyni lekko kiwnęła do siebie głową, po czym wsiadła na miejsce kierowcy. Zaraz też usadowiła swój karabinek z tyłu w taki sposób, by mogła po niego szybko sięgnąć. Oczywiście wpierw go zabezpieczyła, co żeby sobie nie narobić kłopotów, jeśli sam z siebie by wystrzelił.
— Taaa — mruknęła na barwny komentarz Eleny — Lepiej bym tego nie ujęła. Miejmy nadzieję, że nam pomogą, ale też miejmy ich na oku. Jak to mówią, 'trust, but verify', nie? — stwierdziła, wyciągając rękę po kluczyki. Zakładając, że je dostała, zaraz odpaliła auto. Poczekała, aż ciężarówka odjedzie już nieco w stronę fajerwerków i wystrzałów, po czym ruszyła za nimi.
— Spróbuj skontaktować się z Alfą 1. Niech wiedzą, jaka jest sytuacja i że jesteśmy w ruchu — powiedziała do Eleny. Jeśli nie miała przy sobie radia fizycznie lub po prostu nie działał, to Claire dała jej swoją krótkofalówkę. — Oby tylko te całe wystrzały i fajerwerki nie sprowadziły nam na głowę chmary trupów... chociaż to byłby chyba szalony optymizm — westchnęła ze zrezygnowania, a ręce mocniej zacisnęła na kierownicy, jadąc śladem wojskowej ciężarówki przed nimi.

@Shin Satou @Ashley Blackwood @Mistrz Gry Maggie

Shin dopiero przed wejściem na pakę zabezpieczyła karabin, prewencyjnie aby nie zaczepić spustem o cokolwiek mogło tam wystawać. Różne rzeczy słyszała o stanie wojskowego sprzętu i tego, jak niektórzy podchodzili do jego konserwacji, nie mówiąc o obecnych warunkach. Widząc drona jedynie gwizdnęła pod nosem. Daleko temu było do cywilnego szrotu, choć bardziej nad jego podziwianiem to skupiała się na obserwacji przedpola.
Co prawda Azjatka blondynie nie ufała, lecz pozory przeciwieństwa należało stwarzać. Gdy latające ustrojstwo poszybowało gdzieś przed siebie, Satou odczekała chwilę i zabrała głos.
- I co widzisz? - zapytała Ashley i zamierzała wszystko referować jadącymi za nimi kobietami na bieżąco. Metodą gestów, wpierw podstawowych militarnych – mając w duchu nadzieję, że któryś z mundurowych osobom wypadowym takie podstawy przekazywał. Sama zresztą wiele więcej nie znała. Na wypadek dostrzeżenia przez szybę auta zdziwionych lic, pozostawała improwizacja np. pięć uzbrojonych osób – uniesienie karabinu i stosownej liczby palców, samochody w drodze – gest kierowania, liczba palców odpowiadająca pojazdom i kierunek jazdy, zombie w pobliżu – poruszanie łapami niczym zgniłek, potrójne otwarcie i zamknięcie obydwu dłoni i wskazanie na miejsce z którego wystrzelono fajerwerki.
Nawet gdyby sama miała krótkofalówkę, jej użycie było ryzykowne, gdyż każdy każdego i tak słyszał. Nastawiała się też na krwawą jatkę, efekty końcowe lub samą końcówkę...

@Ashley Blackwood @Mistrz Gry Maggie @Claire Williams

Ash, która nie spodziewała się żadnej serii z karabinu w plecy, skupiła się w pełni na zwiadzie. Była też przeciwna używaniu radyjek w celu dalszej komunikacji, bo ktokolwiek znajdował się przed nimi, siedział na tej samej linii. Grunt to nieco większy element niespodzianki...
... oby więc młoda umiała w język migowy, bo czeka ją prawdziwy teatrzyk do wykonania. O to była spokojna bo zdążyła się jej przyjrzeć i żadnej krótkofalówki nie dostrzegła. Z resztą o pożyczenie takowej też nie wnioskowała. Jupi!
Puknęła też w okienko u kierowcy, po czym zaczęła drzeć japę, aby i Logan swoje usłyszał.
- Konwój rusza wzdłuż drogi, w kierunku przeciwnym od naszego i jest ich trochę. Od razu licz, że przewaga liczebna jest po ich stronie. Kto jest kim, ilu rozwalono i jeńców, tego ci nie ocenię. Jadą prosto na formującą się przed nimi hordę oraz na flankach też zaczyna roić się od trupów. Pozostać stacjonarnym chwilę dłużej to równoważnik dania się otoczyć truposzom - tutaj musiała wziąć oddech. - Przed nami roi się od zgniłków, jazda szosą to konieczność przebicia się przez nie siłą. Offroad odpada, zgubimy osobówkę i tym samym dwójkę strzelców. Alternatywa dla siły i szybkiej improwizacji pod groźbą pożarcia przez te ochłapy stanowi objazd wokół do potencjalnego miejsca docelowego, szerszy, tylko zwiad chwilę mi zajmie... - dopowiedziała i nie zwlekając na odpowiedzi, zabrała się do roboty... czyli wylecieć zabawką naprzód i rozeznać się w okolicy; jakieś zabudowania ze stacjonarnymi i rzadziej rozmieszczonymi kropkami, pojazdy i "fortyfikacje", no i okoliczne drogi...

@Mistrz Gry Maggie @Claire Williams @Shin Satou

Elena położyła dłoń na swoim czole, opierając przy tym łokieć o drzwi samochodu. Wydawała się nieco... zmęczona, skonfundowana całą tą sytuacją i jej rozwojem. Zagryzła lekko usta, zastanawiając się.
Zauważyła, zastanawiając się. Ale niech jej będzie, nie jest jeszcze tak w rzeczywistości częścią ich grupy... prawda? Wiadomo, była wraz ze Stanisławem i on wydawał się dobrym dodatkiem do ich ekipy, pewnie byłby zły, gdyby wiedział, że Shin może podejmować takie decyzje i żadna z nich jej tego nie zabrania. Ale przecież nie były tu niańkami, prawda? Elena biła się z myślami.

Elena zgarnęła krótkofalówkę i zaczęła do niej meldować:
Powiedziała, a następnie powtórzyła ten sam komunikat drugi raz. Przestała naciskać guzik i odłożyła krótkofalówkę.
Zauważyła. Starała się wypatrywać, co jest przed tym pierwszym samochodem i czy widać jakichś umarlaków.

W tym samym czasie zaś, Logan i Ashley... Wiadomo. Logan nie był szczególnie zadowolony z tego, co się tutaj wydarzyło. Czyli trupy tu, trupy tam, ich idiotyczna akcja z zatrzymaniem tamtego wozu i cały ten teatrzyk musiał postawić ich w naprawdę kiepskiej sytuacji. Trupy zaczynały się schodzić w tamte miejsca, odcinając rzeczywiście możliwość jakiegokolwiek ratunku... No i w dodatku to było ciemno jak w dupie. No i stracili tamtą dwójkę rekrutów, potencjał na zrealizowanie swojej pożal-się-boże misji i wszystko inne. Logan westchnął głośno. Mieli jeszcze gówniarę na tyłach. No, a w dodatku teraz ktoś zameldował na radiu. No kurwa.
Zadecydował, a następnie zatrzymał samochód na poboczu. Czas na nowy plan. Nie będą w stanie tam dojechać. Trzeba się zatrzymać i to wszystko przeczekać. Logan wysiadł z wozu i cicho zamknął drzwi.

Przejechali trochę, zbliżyli się nieco do miejsca, w którym pierwszy raz widzieli konwój, jednak nadal byli na tyle daleko, że tamci ich nie zauważą. Za to oni mogą obserwować ich.
Zadecydował i popatrzył na Shin.

@Claire Williams @Shin Satou @Ashley Blackwood