Codzienny wygląd, codzienne uzbrojenie

W przeciwieństwie do Ashera, Rowan obsesyjnie dba o czystość ekwipunku i higienę osobistą. Nosi schludne, praktyczne ubrania o stonowanych barwach, a jego włosy są zawsze krótko przycięte. Zazwyczaj ma na sobie kamizelkę taktyczną z licznymi kieszeniami na medykamenty oraz torbę sanitarną.

Budowa ciała

Ma 178 cm wzrostu i szczupłą, lekko żylastą budowę ciała.

Wczesne dzieciństwo

Dzieństwo Rowana upłynęło w cieniu faworyzowanego przez ojca Ashera. Jako dziecko bardziej wrażliwe i zainteresowane książkami, stał się bliskim sojusznikiem matki. To od niej nauczył się skrupulatności i podstaw opieki, empatii, co później pomogło mu w wyborze dalszej kariery. Dom był dla niego miejscem ciągłego udowadniania, że intelekt ma większą wartość niż brutalna siła. Ile jednak można tak żyć? Gdy chłopcy mieli po 5, może 6 lat, ich rodzice się rozwiedli. Marshall, ich matka, dostawała alimenty, jednak i tak nie było łatwo.

Lata szkolne

W szkole był ambitnym uczniem, który unikał konfliktów fizycznych, stawiając na intelekt. Często musiał mierzyć się z kpinami ojca dotyczącymi jego rzekomej „miękkości”, co tylko utwierdziło go w przekonaniu, że musi odciąć się od wzorców promowanych przez ojca i brata. Niedługo później jednak Asher odszedł razem z ojcem. Początkowo był to dobry znak dla Rowana, bo nareszcie będzie mógł spędzać czas z matką. Dopiero jednak po latach zrozumiał, jak wielkie piętno cała ta sytuacja odcisnęła na jego bliskich i że w rzeczywistości, ich odejście, tylko rozbiło ich małą rodzinę. Zaczął naprawdę nienawidzić Ashera za jego decyzje i przeszłość. Stał się niezależny i przestał szukać akceptacji u mężczyzn z własnej rodziny, wybierając własną drogę zamiast "łatwizny", jaką w jego oczach było podążanie za destrukcyjnym stylem życia ojca.

Edukacja

Studiował ratownictwo medyczne, a finalnie dostał się na studia medyczne i poszedł w kierunku chirurgii. Studia były dla niego formą ucieczki, ale też narzędziem, bo chciał mieć zawód, który daje realną kontrolę nad sytuacją.

Dorosłe życie przed apokalipsą

Przed wybuchem pracował jako chirurg, prowadząc dość uporządkowane życie. Utrzymywał bliski kontakt z matką i wspierał ją finansowo, jednocześnie całkowicie ignorując próby kontaktu ze strony ojca i Ashera. Był człowiekiem sukcesu, który własną pracą wyrwał się z toksycznego środowiska i wolał utrzymać taki właśnie wizerunek.

Dzień wybuchu

Wrzesień 2022 roku zastał go na dyżurze, gdzie Rowan starał się opanować cały ten chaos w związku z wybuchem wirusa. To właśnie wtedy natknął się na Ashera, który niespodziewanie pojawił się z ojcem i siostrą, chcąc zjednoczyć rodzinę i wspólnie uciekać... Mimo lat urazy, Rowan dołączył do nich, wierząc, że jedynie wspólnie zdołają dotrzeć do Marshall, która była w Breckenridge na małych wakacjach.

Po wybuchu

Nadzieja na ratunek i zjednoczenie szybko się wyczerpała, gdy zaszli pod Denver. Podczas zasadzki bandytów Rowan patrzył z przerażeniem, jak Asher wybiera ratowanie vana z częściami zamiast osłaniania ich siostry, co doprowadziło do jej porwania. Późniejsza desperacja i ciągłe poszukiwania wpędziły ich w ślepą uliczkę w mieście. Rowan musiał bezradnie patrzeć na agonię ojca, rozszarpywanego na asfalcie – śmierć, której można było uniknąć, gdyby nie obsesja Ashera. Po tym wydarzeniu stali się handlarzami usług, błąkając się od grupy do grupy, ale niestety braterska więź przypieczętowana wspólną misją wyparowała, zastąpiona przez chłodną nienawiść. Jednak tak jakoś nie mogli się od siebie "odkleić".

Podróż

Desperacka ucieczka z El Paso w zniszczonym vanie miała być nowym początkiem, a stała się pasmem klęsk. Podróż ta, znaczona utratą siostry pod Denver i makabryczną śmiercią ojca na ulicach miasta, ostatecznie rzuciła ich w rejony komisariatu w Colorado Springs.

Cel

Oficjalnie dąży do stworzenia jakiejś stabilnej struktury medycznej. Jego celem jest właśnie taki porządek, który odgrodzi go od wspomnień o krwi ojca na asfalcie i innych bezsensownych zgonach. Wierzy, że da się stworzyć jakąś namiastkę przeszłości, wspólnie współpracując i tak dalej. Tak, jest pacyfistą...

Co za to oddasz?

Paradoksalnie, jako pacyfista, Rowan jest niby w stanie poświęcić jednostkę, by ratować grupę. Jego utylitaryzm w tej kwestii jest bezlitosny: jeśli ktoś swoim zachowaniem wprowadza chaos zagrażający strukturze medycznej lub marnuje zasoby przeznaczone dla tych bardziej rokujących pacjentów, Rowan potrafi skazać taką osobę na śmierć przez zaniechanie pomocy...

Pod presją

Podczas gdy inni panikują lub szukają odwetu, on przełącza się w tryb zadaniowy. Będzie tamować krwotok pod ostrzałem, ignorując świst kul i krzyki, jakby znajdował się w sterylnym szpitalu. Nigdy nie podnosi głosu, ogólnie, mało kiedy staje się krzykliwy czy agresywny. Chyba, że chodzi o Ashera... Jedyny raz, kiedy dopuścił się walki z innym napastnikiem niż trup, było właśnie z bratem.

Kompetencje i ich brak

Rowan to dobry chirurg, który potrafi przeprowadzić skomplikowaną operację przy świetle latarki i z użyciem improwizowanych narzędzi.

Nie potrafi jednak naprawić cieknącego kranu, a silnik spalinowy jest dla niego niezrozumiałym zbiorem części. Co więcej, jego pacyfizm i brak instynktu w tej sferze sprawia, że w walce jest bezużyteczny, nie potrafi przełamać wewnętrznego oporu przed zadawaniem ran, co czyni go całkowicie zależnym od ochrony innych.

Wartość dla ekipy

Cóż prawda jest taka, że albo jest zbędny, albo jest jedyną osobą, która może uratować grupę przed rozpadem po brutalnym starciu. Rowan zapewnia ekipie luksus, jakim jest szansa na przeżycie postrzału czy poważnej infekcji. Jednak w innych kwestiach? No cóż...

Granica

Nie będzie marnował zasobów na "beznadziejne przypadki" lub ludzi, którzy aktywnie niszczą namiastkę porządku, o który on walczy. Jeśli ktoś zdradzi grupę lub sprowadzi na nią niebezpieczeństwo, dla Rowana ta osoba przestaje istnieć jako pacjent.

Jego etyka lekarska kończy się tam, gdzie zaczyna się zagrożenie dla stabilności grupy.

Sekret

Rowan nosi w swojej torbie zestaw silnych leków psychotropowych i opioidów, których nie udostępnia nikomu innemu. Podaje je sobie w ściśle wyliczonych dawkach, by wyciszyć drżenie rąk i stłumić powracający obraz ojca umierającego w męczarniach pod Denver.

Relacje

Marshall Roosevelt to jego ukochana matka, której nieustannie poszukuje.

Ashera traktuje z pogardą jako ucieleśnienie wszystkiego, co najgorsze w ich ojcu, i uważa go za bezpośredniego winowajcę rozpadu ich rodziny.